Nevin Dayi
@nevindayi
43 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Eski kimliğin de kalmasını sağlamak için her şeyi yapma ayartısı yok mudur içinde?
Sayfa 26
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Artık baba değil, boynuna dolanmış bir ip olan bağlılıklarıdır bunlar. Sebat artık içsel bir arzunun sonucu değildir; suni bir yapıya, öznenin kendisi gibi kalmak, artık inanmadan oynadığı rolünü sürdürmek için kendisini tükettiği bir çabaya dönüşür. Özne kendisinin gölgesinden başka bir şey değildir artık, önceden yaptığı jestleri tekrar eder, ama onların içinde ikamet etmiyordur. Çoktan gitmiştir, eski kimliğinin veya çoktan ölmüş bu ilişkinin dışında, geçmişte olduğu şeyi kendisinin yaklaşık bir karikatür olarak taklit eder. Sartre’ın “Varlık ve Hiçlik’teki hizmetçisi gibi, acınası bir taklit içinde, varmış gibi yapar. Varoluşsal anlamda “ kendini kandırmaktadır.”
Sayfa 24
Fakat kopuş bazen yalnızca bir beceriksizlik, bir cesaret yoksunluğu, bir korkaklıktır…….
Atılacağım yeni bir maceranın arifesinde daha önceden yaşadığım yoldan sapmalarla daha da güçlenmiş değilim, aksine tali yollarda bir kez daha kendimi kaybetmeye hayli yatkınım. Sonuçta hiçbir şey öğrenmemiş olman gayet mümkündür .
Sayfa 21
Bu biteviye devam eden, fark edilmeyen küçük kopuşların Toplamı değil midir beni ben yapan?
Sayfa 17
Kendimizden bu “sapmalar” bize ne öğretir? Hangi bakımdan aydınlatıcı veya kurucudurlar?
Sayfa 13