Bir süre bu işyerini düşündüm. Orayı sevmiyordum. Sabah insanın içini kasvetle dolduran düdüğü saat beşte daha da iğrenç geliyordu. Orası her gün insanlan yutan, akşam olunca da çok yorulmuş insanlar kusan bir canavardı.
"Ağlamak kötü bir şey mi?"
"Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir , budala. Neden
sordun?"
"Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim
boş bir kafes . . . "