NEVİN SÖNMEZ

NEVİN SÖNMEZ
@nevinss
null
İçine zar zor sığdığım bir tabutta gibiyim. Ama ne bir tabutun içinde ne de kendi bedenimdeyim. Saksıda bekleyen renksiz ve kokusuz bir bitkiyim.
Reklam
Gördüklerini sandıkları şeye aslında nasıl da körlerdi. Nereden bileceklerdi onlar sahip olmanın kıymetini... Nereden bileceklerdi sonradan edinilmişleri kaybetmekten duyulan korkunun müthiş azametini...
Başkalarından ödünç alınmış isimlerin kadere tesir ettiğine kanaat getirdiğinden... İnsanların kaderlerine, kaderlerin isimlerine hapsolduğunu bildiğinden... Sevmiyordu adını.
Bulacaksın koymuş gibi elinle, Ben nerde doğmuşsam o yerde kaldım. -Faruk Nafiz Çamlıbel, “Alçıdan Heykel”
Reklam