Nevmümin
Tanrım kayboldum, bulur musun beni,saklar mısın. Sarılır mısın bana annemin hiç sarılmadığı gibi. Tanrım!çok hatırlasam seni sen de hatırlar mısın beni? Hani gönülden gönüle yol akar belki. Köklerim yırtılırcasına koptuğunda toprağından başka bir yüreğe eker misin beni. Dallar misali kırılsa kalbim, altında kalsam tüm kırık hayallerin Babam gibi sarar mısın can bîrînlerimi. Tanrım Kudüs'ü unuttum diye mi attın beni bu yokluk coğrafyasına. Sen Tanrım sen unutma beni. Tanrım Hicaz da ağlıyor mu yedikat gökyüzü bulutlar dağılıyor çöl toprağımda. Tanrım Kudüs çok ağlıyor Kudüs ağlıyor ben kahvemi yudumluyorum En Starbucks sabahından. En Nevmüminligimle kirpiklerim buğulanır. 1 2 3 çıkt en öz çekiminden.
Şiir