Kendinizden, komşunuza kaçarsınız ve bundan erdem yapmak istersiniz: ama ben bu “özgeciliğinizin” iç yüzünü bilirim. “Sen”, “Ben”den eskidir, “Sen” kutsanmıştır, ama “Ben” daha kutsanmamıştır: bu yüzden kişi, komşusuna sokulur. (s. 80)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnız için dost, hep üçüncü kişidir: üçüncü, iki kişi arasındaki konuşmanın derinlere dalmasını önleyen bir tapadır. Ah, bütün yalnızlar için pek çok derinlikler vardır. Bundandır, dosta ve dostun yüksekliklerine özlem çekmeleri. (s. 75)
“Biri hep fazladır çevremde” — böyle düşünür yalnız kişi! “Hep bir kere bir, — iki olur çıkar sonunda!” “Ben” ve “Beni” hep pek ateşli görüşürler: dost olmasa, nasıl katlanırlardı? (s. 75)
“Hayat yalnız acı çekmektir” — böyle der başkaları ve bu yalan değildir: siz kendiniz bitirmeye bakın öyleyse! Yalnız acı çekmek olan hayatı bitirmeye bakın öyleyse! (s. 63)