Günlerin heder oldu. İnkisarı hayallerle geçti.
Aldattın ve aldandın. Kırdın ve kırıldın. Aldattım sandığın zaman aldanan yine sendin.
Gül sandığın diken çıktı.
Saadetin esrarlı anahtarını aradın; (karşına) para (çıktı)!..
O seni kelâlin ve melalin dar sokaklarında bıraktı. Sana başka bir şey veremedi. Alkol humarını bıraktı gitti.
Her şeyden geç! Kendinden geç! Ummana bak!..
Sen, kendinden geç, günler geçsin korkma!..
Hiç geçmiyecek biri var.
Ey dil dem-i bidar şev! (Ey gönül, bir an için olsun uyan!)
Kitabın ismi sizlere insanlardan uzak, münzevi bir hayata teşvik ediyor gibi görünse de bilakis mesafenin getirmiş olduğu o samimi muhabbetten ve kıymetten dem vuruyor. Ki öyle değil mi çoğumuz fazla yakınlığın getirdiği uzaklıktan şikayetçiyiz. Kitap, farklı tarihlerde yaşanılan anıları anlatırken bizlere, kimi zaman bir ağabey gibi nasihat etmekte kimi zamanda satırlar arasında kendinizden bir pay bulup, tefekküre perde aralamakta...
"Biz kendimize ait değiliz, kendimiz dahi kendimize emanetiz."
İnsan MesafedirSüleyman Ragıp Yazıcılar · Aşina Yayınları · 2018222 okunma