İnsanın bencilliği bizi esasen yoksulluğumuzu ele verdiği için rahatsız eder. "Fazlalıklarımdan yakınıma veremem, kendime az kalır." Servetimizi etrafa cömertçe saçabilmeyi dilerdik. "Mülk kutsaldır" sözüyle üzerindeki paçavraları örten birini gördüğümüzde inciniriz. Kutsal olan, tanrılardan gelir; tanrılarda her şeyden bolca vardır. Onlar ölümlüler gibi hesap yapmazlar.
Hayatın çetin anlarında çok daha derin düşünürüz ve yalnızca yapacak başka bir şeyimiz olmadığında yazarız. Dolayısıyla bir yazar ancak geçmişi canlandırdığında ilginç ya da önemli bir şey anlatabilir. Düşünmeye ihtiyacımız olduğunda maalesef yazmaya fırsat olmuyor. Bu yüzden tüm kitaplar nihayetinde yaşadıklarımıza verilen zayıf bir tepkidir.