Lev Şestov

Lev Şestov

Yazar
7.7/10
11 Kişi
·
32
Okunma
·
8
Beğeni
·
360
Gösterim
Adı:
Lev Şestov
Tam adı:
Lev Shestov
Unvan:
Rus Filozof, Yazar
Doğum:
Kiev, Ukrayna, 12 Şubat 1866
Ölüm:
Paris, Fransa, 19 Kasım 1938
(1866-1938) Yahudi kökenli Rus varoluşçu filozof. Zengin bir ailenin oğlu olarak Kiev’de dünyaya geldi. 1884’te başladığı Moskova Üniversitesi’nde önce matematik, sonra hukuk öğrenimi gördü. Siyasal ve toplumsal eylemlere katılması nedeniyle üniversiteden atıldı. 1889’da Kiev Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Kiev’de babasının yanında çalışırken kendini yoğun bir şekilde edebiyata ve felsefeye verdi. Berdyaev, Merejkovski, Rozanov gibi Rus aydınlarıyla tanıştı. 1895’te ağır bir depresyon geçirdi, tedavi için yurtdışına gitti. 1896’da Roma’da Ortodoks bir Rus olan Anna Berezovskaya’yla evlendi. 1898’de ilk eseri Shakespeare ve Eleştirmeni Brandes’i yayımladı. 1914’e kadar yurtdışında (Fransa, İsviçre) yaşadıktan sonra yurda döndü. 1920’de ailesiyle birlikte Rusya’yı terk ederek ölene kadar yaşadığı Fransa’ya göç etti. Çağdaşları olan Berdyaev, Husserl, Buber gibi filozoflarla yakın dostluk kurdu. Dostoyevski, Tolstoy, Nietzsche, Pascal, Descartes, Spinoza ve Platon gibi yazar ve düşünürlerle ilgilendi; 1929’da kendi düşüncesine en yakın filozof olarak gördüğü Kierkegaard’ın felsefesiyle tanıştı. Paradoks ve aforizmalardan oluşan felsefesinde evrensel genel geçer doğrulara ve felsefi sistemlere karşı çıktı. Geleneksel akılcı felsefeye karşı, merkezinde insan varoluşunun çelişkilerinin olduğu trajedinin felsefesini, felsefi spekülasyona karşıysa Tanrı’nın bahşettiği vahyi koydu. Tolstoy ve Nietzsche’nin Öğretisinde İyilik (1900), Dostoyevski ve Nietzsche – Trajedinin Felsefesi (1903), Temelsizliğin Tanrılaştırılması (1905), Kierkegaard ve Varoluşçu Felsefe (1936), Atina ve Kudüs (1938) belli başlı eserleridir. 28 Kasım 1938’de Paris’te hayata veda etti.
“Dostoyevski kendisinden bir şeyler öğrenebildiğim tek psikologdur. Onunla tanışmayı hayatımın en harika başarıları arasında sayıyorum.”
Nietzsche
226 syf.
·7 günde·Beğendi·8/10
Dostoyevski ve Nietzsche kitaplarında sadece "en çirkin" insanlardan ve onların sorunlarından söz ederler. Çünkü kendileri de bizzat "çirkin" insanlardı ve hiçbir sıradan umutları yoktu.
"Hazların asla ne acı çekme pahasına, hatta ne de acı çekme riskiyle elde edilmesi gerekir, çünkü böylelikle insan negatif, dolayısıyla hayali bir şeyin karşılığını pozitif ve gerçek bir bedelle öder. Öte yandan acıdan sıyrılmak için hazdan feragat eden kişi her zaman kârda olur" diyen büyük usta Schopenhauer'in aksine bu iki yazar ve düşünür ne kendilerini ne de başkalarını "ıstıraplar" dan kurtarmaya çalışmazlar.
Kitap hayatları boyunca trajedinin felsefesini yapmış Nietzsche ve Dostoyevski'nin paralel düşüncelerini derinlemesine analiz ediyor. Bu iki yazarın düşüncelerine az çok vakıf olanların zevk alabileceği bir eser.

Yazarın biyografisi

Adı:
Lev Şestov
Tam adı:
Lev Shestov
Unvan:
Rus Filozof, Yazar
Doğum:
Kiev, Ukrayna, 12 Şubat 1866
Ölüm:
Paris, Fransa, 19 Kasım 1938
(1866-1938) Yahudi kökenli Rus varoluşçu filozof. Zengin bir ailenin oğlu olarak Kiev’de dünyaya geldi. 1884’te başladığı Moskova Üniversitesi’nde önce matematik, sonra hukuk öğrenimi gördü. Siyasal ve toplumsal eylemlere katılması nedeniyle üniversiteden atıldı. 1889’da Kiev Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Kiev’de babasının yanında çalışırken kendini yoğun bir şekilde edebiyata ve felsefeye verdi. Berdyaev, Merejkovski, Rozanov gibi Rus aydınlarıyla tanıştı. 1895’te ağır bir depresyon geçirdi, tedavi için yurtdışına gitti. 1896’da Roma’da Ortodoks bir Rus olan Anna Berezovskaya’yla evlendi. 1898’de ilk eseri Shakespeare ve Eleştirmeni Brandes’i yayımladı. 1914’e kadar yurtdışında (Fransa, İsviçre) yaşadıktan sonra yurda döndü. 1920’de ailesiyle birlikte Rusya’yı terk ederek ölene kadar yaşadığı Fransa’ya göç etti. Çağdaşları olan Berdyaev, Husserl, Buber gibi filozoflarla yakın dostluk kurdu. Dostoyevski, Tolstoy, Nietzsche, Pascal, Descartes, Spinoza ve Platon gibi yazar ve düşünürlerle ilgilendi; 1929’da kendi düşüncesine en yakın filozof olarak gördüğü Kierkegaard’ın felsefesiyle tanıştı. Paradoks ve aforizmalardan oluşan felsefesinde evrensel genel geçer doğrulara ve felsefi sistemlere karşı çıktı. Geleneksel akılcı felsefeye karşı, merkezinde insan varoluşunun çelişkilerinin olduğu trajedinin felsefesini, felsefi spekülasyona karşıysa Tanrı’nın bahşettiği vahyi koydu. Tolstoy ve Nietzsche’nin Öğretisinde İyilik (1900), Dostoyevski ve Nietzsche – Trajedinin Felsefesi (1903), Temelsizliğin Tanrılaştırılması (1905), Kierkegaard ve Varoluşçu Felsefe (1936), Atina ve Kudüs (1938) belli başlı eserleridir. 28 Kasım 1938’de Paris’te hayata veda etti.

Yazar istatistikleri

  • 8 okur beğendi.
  • 32 okur okudu.
  • 2 okur okuyor.
  • 57 okur okuyacak.
  • 1 okur yarım bıraktı.