Kitapta yazarın kendisine hayali bir erkek çocuğu yaratmasını ve bu erkek çocuğunun yani Emile'nin eğitim sürecine yer vermiştir. Çocuk yetiştirmedeki yanlışlıklardan bahsederek çocuğun yetiştirilmesinde önemli olan faktörleri açıklamıştır. Kitaba katıldığım tek nokta çocuğun doğayla, çevreyle etkileşimli olarak öğrenmelerini gerçekleştirmesidir. Deneyim ve yaparak yaşayarak öğrenmenin önemini anlatmaktadır. Çocuklara anlayamayacakları soyut bilgileri direkt olarak aktarmak yerine sordukları soruların cevaplarını dahi kendilerinin keşfederek bulmalarını sağlamak gerektiği anlatılmıştır. Bunun dışında kitabı eleştirdiğim noktalardan birisi yazarın kadınlara olan düşüncesidir. Kadınların erkeklerden 2 kat daha fazla sadakate sahip olmalarının gerektiği, kadınların eşlerine itaat etmelerini söyleyerek kadınların küçük yaşta eğitim almasına gerek olmadığını söylemiştir. Kadınlar ve erkekler arasındaki bu ayrıştırmaya katılmıyorum. Ayrıca yazarın çocuklarını çocuk esirgeme kurumuna bırakıp kendisinin çocuk yetiştirmek adına kitap yazması da ayrı bir tezatlıktır. Ek olarak kitapta çocukların 12 yaşına kadar kitap okumamasının gerektiği söylenmiştir. Bu görüşe de katılmıyorum. Çocukların kitap okumalarının onları hayatla tanıştırdığını, hayatta deneyimlemedikleri çoğu durumu ve duyguyu kitaplarla yani edebiyat sayesinde öğrendiklerini, edebiyat ile farklı bakış açısına sahip olduklarını, önemli olanın nitelikli kitaplar okumak gerektiğini düşünüyorum.