Tüm çile ve kahirlar zaman değil miydi, tüm uğraşıp didinmeler, tüm korkular zaman değil miydi? Zaman aşılır aşılmaz, zaman düşüncesi kafadan çıkarılır çıkarılmaz dünyadaki bütün güçlükler, bütün düşmanlıklar silinip gitmiyor mu, yenilgiye ugratilmiyor muydu?
Insan gömmek istiyor. Insan baş edemeyeceği kadar büyük olduğu için bilinç düzeyine tasiyamadigi şeyleri zihninin çok derininde bir yere gömmek istiyor.
Gömüyor da. Bir süre için.
Bu sırada unutmasina yardımcı olacak her şeyi kabule hazır oluyor.
Inkar mi? Hemen.
Yalan mı? Derhal.
Yok sayma mi? En güzeli.
Öyle bir şey olmadı ki.
Zihin çalışıyor, bellek unutuyor, bilinç pırıl pırıl ileriye bakıyor.
Oh ne kadar güzel.. ne kadar kolay!