İç ile Dış Arasında
Yaşa bu ömrü,bakma zamana,
Yaşamak kalır yalnız insana.
Hayat denilen şey duyguya bağlı,
O ne söylüyorsa her zaman haklı.
Kafanı karıştırır dıştaki sesler,
"Bizi,bizi dinle" haykırır sözler.
Çok olur seni yoldan ayıran,
Seni senden çalar söylenen yalan.
Bir an sessiz kalıp susunca dünya,
Uyanıp anlarsın,son bulur rüya.
Hep içte taşırsın aranan yeri,
İnsan kendinde bulur gerçek değeri.
Ne kadar değişse dıştaki yüzler,
İçte kalan his gerçeği süzer.
Ömür dediğin şey geçip giderken,
Yorulup,boyun eğme dünyaya erken.
Ne kadar çoğalsa insanın sözü,
Değişmez içinde saklı o özü.
Zaman silerken bütün izleri,
İç taşır her zaman gerçek değeri.
İçe döndükçe azalır yükler,
Bir bir çözülür düğümlü sözler.
Ne varsa toplumda,kalabalıkta,
Bir gölge gibi kalır uzakta.
İzleyen ve İzlenen
Varlık,tarafından izler dünyayı,
İzler hem kendini hem de olayı.
Varlık üzerinde olan taraflar,
İzler,izlenir ve tat alırlar.
Böyledir yaşam:İzlenir,izler,
Kendinden bakarak,kendini izler.
Hem içten,hem dıştan yeri bilinir,
Hiç gizlenemez ne yapsa bilinir.
İnsanlar söyledi eskiden bize,
Dediler:"Bir soru soralım size."
Kim bir iş yapabilir gizlice?
Anlaşılmadan,izlenmeden,habersizce?
Hep cevaplar bulduk kendimizce.
Hepimiz söyledik:"Bu iştir bence."
Biz hep düşündük olayları,
Ama anlamadık biz hiç onları.
Biz hep dıştaydık,onlarsa içte,
Onlar yaşamdaydı,biz ise hep işte.
Farkımız buradaydı onlarla bizim,
Hep dışa odaklıydı kafamız bizim.
Vurgular yaptılar,biz de görelim,
Yaşamı anlayıb biz de bilelim.
Biz ise topluma kanarak öyle,
Onlar ne sözlerse yapardık öyle.
Reklam
30 MAYIS 1924 - Fikriye Hanım'ın Ankara'da intiharı.
Ve Mustafa Kemal'in kendisi için yazdığı şiiri:
"İçsem de bir kadeh hayat iksirinden,
zamansız ayrıldım, bilinsin Fikriye’den.
Bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden,
Ümmid-i aşkım saracak seni, cefakâr teninden."
Fikriye Hanım, Münih'ten İstanbul'a döndükten sonra, Atatürk'ün Ankara'ya gelmesine izin vermemesi üzerine kısa bir süre İstanbul'da kalmış, daha sonra Gelibolu'ya giderek, eskiden tanıdığı bir ailenin evinde bir sene kadar misafir edilmiştir. Ancak 1924 yılı mayısının sonlarında, başkasına ait bir nüfus cüzdanını kullanarak Gelibolu'dan İstanbul'a, oradan da Ankara'ya gelmeyi başarmış, 30 Mayıs günü Atatürk'le görüşmek üzere Çankaya'ya gitmişti. Köşke varışında bu arzusunun yerine getirilemeyeceği kendisine söylenildiği zaman, geri dönmek üzere -beklemekte olan- payton'a binmiş, payton'da, yanında taşıdığı tabanca ile intihar etmiştir.
Fikriye Hanım’ın intiharı
Latife Hanım biz gençlere diyor ki: “ATATÜRK, MİLLETİNİ ÇOK AMA PEK ÇOK SEVİYORDU. HAYATINI TÜRK MİLLETİNE ADAMIŞTI. SEVİLMEYİ DE AYNI DERECEDE İSTİYORDU. SİZ GENÇLER, O’NU SEVMEK, O’NU SEVDİRMEK İÇİN MÜTEMADİYEN O’NDAN BAHSEDİNİZ, O’NA DAİR YAZINIZ.”
FİKRİYE HANIM’IN İNTİHARINI ATATÜRK’ÜN ENİŞTESİ MUSTAFA MECDİ BEY’İN HATIRATINDAN DİNLEYECEĞİZ:
—“ Benim bildiğim ve gördüğüme göre, ATATÜRK ‘ün şahsi sebeplerde en çok üzüldüğü, müteessir olduğu olay, FİKRİYE ‘nin intihar edişidir.
Bizim ailece FİKRİYE dediğimiz bu çok güzel hanım, ATATÜRK ‘ün üvey babasının erkek kardeşinin kızı olmak dolayısıyla, bilhassa ZÜBEYDE Hanım’ı sık sık ziyarete gelir, AKARETLER ‘deki evimizde günlerce misafir kalır ve bu arada MUSTAFA KEMAL PAŞA ’yı da bir ağabey gibi sever, sayar, her hizmetinde bulunurdu.
Hele nikâhlanarak birlikte gittiği bir MISIR ‘lı ile harem
Herkes farklı biçimde gider
Ne oldu o gitti? Sonuç: Ölüden farkı olmayan bir insana dönüştüm Şimdi acılar bağrımı yaksada seni unutacağım Pembe yalanlarına kanmayacağım Seni kalbimden söküp attım!
Güven Tekin
Kırık Bir Kalbin Veda Notu
Muzaffer Talip Gazi Antepin köklü baklavacı ailelerindendi baklavacılığı annesi Rahime hatundan yediği terlik ve oklavalar sayesinde öğrenmişti talip ailesi antepin köklü ailelerindendi meslek
gidenlerden bir veda hatırası olarak dededen toruna miras bırakılıyordu her zanaat mutlaka bir hidayet bileziği idi annesi Rahime hatunun fotoğrafına baktı Muzaffer bey ne oldu gittin diyip annesi
ile konuşmaya başladı bir yandanda kökeni mö 3000 yıllarına dayanan baklavanın yanmamasına özen gösteriyordu annesi oğul işini özenerek yaparsan sofrana nice krallar oturur
diyerek fars saraylarında ince yufkalarla açılan en son osmanlı saraylarında binlerce misafiri ağırlayan o mis kokulu şeker arttıran baklava şimdi antepli Muzaffer talip beyin konağında kokmaya
başlamıştı Annesi gittikten sonra bir ölüden farkı kalmayan Muzaffer bey kendisine laf sokanlara inat aile ocağına dönebilecekmiydi kimisi var terkediyor kimisi var veda edip helallik istiyordu
konuşamıyordu olgunlaşamıyordu Muzaffer Bey annesinin bıraktığı o tarifi yapabilirse bağrını yakan acıları bir kenara bakıp evine geri dönebilecekti annesini yad etti o mübarek hatun şimdi asıl vatanında ırmaklar akan cennetlerdeydi
İnsan beraber yürümek için evlenir
Keyfi keyfine gelmeyecekse
Hayat meşakkatli bir yol,
bu yolda eşlik etmeyecekse
geçmişi silemiyorsa
Ne yapayım ben onu?
Üsame.21
NE YAPAYIM BEN ONU?
Küçük Nejat annesine sordu bisikletimi tamir edecekmisin hayatın meşakkatli yolunda babası muzaffer beyin yokluğunda anne hatça kadın çocuklara yolda eşlik ediyor çocuklarını
Yüce Rabbin bir kulu her insan gibi bazen en kalabalık yerde bile içindeki boşluğun sesini duyar.
Ve onun yolu da sonunda, gönül sultanı bir kula çıktı.
...
Başını öne eğdi ve içini yakan o soruyu sordu:
“ *_Efendim… Allah beni de affedebilecek mi_*?”
Bu soru, aslında nice insanın içinde sakladığı soruydu…
“Bunca hata… Bunca gaflet… Bunca eksik…”
İnsan bazen günahını büyütürken, Allah’ın rahmetini küçük zannetmeye başlıyor.
Allah dostu, O kula derin bir bakışla baktı ve şöyle dedi:
“ *_Allah’a günahınla kibir mi yapıyorsun _* ?”
Bir an sessizlik oldu…Çünkü insanın “Ben affolunmam” demesi bile, fark etmeden rahmet kapısını kendine kapatmasıydı.
Oysa Rabbimizin merhameti, kulun günahından daha büyüktü.
Yeter ki insan yönelsin…
Yeter ki dönüş yolundan vazgeçmesin…
Bayramlar da bunun için fırsattır. Yeniden başlamak,
kalbi toparlamak,
“Allah’ım, geldim…” diyebilmek için bir fırsattır.
Rabbim; affına sığınan, umudunu kaybetmeyen kullarından eylesin.
Hayırlı Cumalar, hayırlı bayramlar. Selam ve dua ile.
Alıntıdır
Film tavsiyeleri / 55655445555666778
`90'lar suç- gerilim` (`neo/noir`) `tarzı filmler`
`aksiyon` / `neon ışıklar` /`yağmur`/`çöl atmosferi`
`moteller` / `barlar`/ `para çantası` / `kader hissi `
`yanlış kimlik` / `kiralık katil` / `femme fatale` `casino`'`suç`/ `şiddet`/`köy` / `aşırılık`/`kan`
`herkesin birbirini kandırması`/ `eğlenceli 90's`
1.` blood simple` / kansız
`coen kardeşlerin` ilk filmi olan yapımda; bir bar sahibi, karısını ve sevgilisini öldürtmek ister ama plan herkesin birbirini yanlış anlamasıyla kana bulanır. texas sıcağı, neon ışıkları ve boş otoyollar arasında ilerleyen film; düşük bütçeli ama yoğun bir neo-noir kabusuna dönüşür.
appraf.com/title/movie/kansiz
2. `one false move`
los angeles'ta işlenen vahşi bir cinayetin izini süren suçlular, küçük bir güney kasabasına doğru kaçarken; yerel şerif kendini kaldıramayacağı kadar büyük bir olayın içinde bulur. `billy bob thornton`'ın senaryosu; taşra sıkışmışlığını ve yaklaşan felaketi ağır ağır hissettirir.
appraf.com/title/movie/one...
3. `the last seduction` / son tahrik
linda fiorentino'nun oynadığı femme fatale karakter; kocasını dolandırıp küçük bir kasabaya kaçar ve orada yeni bir adamı manipüle etmeye başlar. erotizm, ihanet ve kara mizah arasında ilerleyen film; `90'lar` neo-noir sinemasının en sert karakterlerinden birini yaratır.
appraf.com/title/movie/-zgsd
4. `kill me again` insan iki kere ölür
borç içindeki eski bir dedektif, mafyadan kaçan gizemli bir kadının ölümünü sahte göstermesi için tutulur. `val kilmer` ve joanne whalley'nin başrolde olduğu film; motel odaları, çöl yolları ve sürekli değişen kimlikler üzerinden klasik noir hissini modernleştirir.
appraf.com/title/movie/-2r2t
5. `after dark, my sweet` karanlık basınca güzelim
eski bir boksör, zihinsel sorunları
Reklam
Reklam