“… Çünkü ben, beni hiç bilmeyen bir adamı, kalbimin hanesine doğru kundaklayarak sakladım ve orası alev alev iken bir başkasının ışığı ile yanamaz, parlayamazdı artık.”
“En azından bir kez gülümse bana, o gülüşünü alıp götüreyim ve gönlümde yer etsin. Ölümün dudaklarıyla sen beni tekrardan öpene kadar sürüp gitsin yangınım.”