Bir başka hasta sevgi biçimi de insanın kendi sorunlarından kaçmak için izdüşümü metodunu kullanarak sevdiği insanın eksik ve zayıf yanlarıyla ilgilenmesidir. Bu durumda bireyler, gurupların, ulusların, dinlerin davrandıkları gibi davranırlar. Kendi kusurlarına aptalca bir neşeyle göz yumarken, karşısındaki insanın en ufak kusuruna bile çok büyük duyarlılık gösterirler.
Her zaman diğer kişiyi düzeltmeye ve
suçlamaya çalışırlar.
Bir başka yalancı sevgi türü «dugusal sevgi» türü olarak isimlendirilebilir. Bu sevginin özü onun aslında bir fantazi olarak yaşanması, hiçbir zaman, orada ya da burada gerçek bir insana karşı dııyulmamasıdır.
Bu sevginin en yaygın örnekleri büyük bir açlıkla sinema ve dergilerdeki aşk öykülerine aşk şarkılarına, koşan kişilerdir. Bunlar butür ürünleri yutarak sevgi
birleşme yakınlık gibi doyurulmamış isteklerini karşılamaya çalışırlar. Kendi ilişkilerinde ayrı olmanın duvarlarını yakamayan karı kocalar perdede izledikleri çiftin mutlu ya da mutsuz aşk öykülerine göz yaşı dökerler.
Birçok çiftin sevgi duydukları tek an perdede
bu öyküleri izledikleri andır. Birbirlerine karsı sevgi duymazlar, birlikte duyarlar, başkalarının sevgisinin izleyicisi durumundadırlar. Sevgi bir hayal olduğu sürece katılırlar ona, iki insan, arasındaki ilişki haline dönüşüp gerçekleşmeye yüz tuttu mu, buz kesilirler.
Eğer kişi kendi güçlerinin üretici bir biçimde dışarı taşmasıyla bir özdeşlik, bir benlik duyacak düzeye gelmemişse, sevdiği kişiyi «putlaştırmak» ister. Kendi göçlerine yabancılaşmış ve onları sevdiği kişide arar, ona tapar, onu tüm mutluluğun, ışığın, sevginin kaynağı olarak görür. Şu süreçte kendini tüm güçlerinden yoksun bırakır, sevdiği kişide kendisini bulacağı yerde onda kendini yitirir.