daimi olsun üzerimize düşen gölgesi.
öyle bir sevdadır ki,
razıyız
çarpsa rüzgârı
vursa dahi sillesi.
kalıcı izdir yürekte,
bu sevda çiçeği.
ve biliriz,
üzerimizde gezinen kara isi
siler ancak
cumhuriyet izi.
O şimdi ne yapıyor,
Şu anda, şimdi, şimdi
Belki dizinde bir kedi yavrusu var, okşuyor
Belki de yürüyordur, adımını atmak üzeredir,
Her kara günümde onu bana tıpış tıpış getiren
Sevgili, canımın içi ayaklar
Ve ne düşünüyor
Beni mi
Yoksa ne bilim
Fasulyenin neden bir türlü pişmediğini mi
Yahut, yahut insanların çoğunun
Neden böyle bedbaht olduğunu mu
O şimdi ne düşünüyor
Şu anda, şimdi, şimdi.
|Nazım Hikmet Ran