Aşk!..
Yaşanmalı dibine kadar
Ölümüne
Ölümsüzce...
Üzülmeli insan
Kahrolmalı yürek
Acımalı
Kanamalı
Acımasızca yanmalı için
Yanıp yanıp küle dönmeli
Tam unuttum derken
Bir rüzgar esip
Savurmalı küllerini yüreğinin
Ve tekrar
Tuz basılmalı yarana
Ve acımalı küllenmiş közlerinden
Doğmalı geriye aşk ateşin
Alevlenmeli
Ve sen yine
Susturmalısın
Esen rüzgarla
Geçen zamanla
Ne parçaları koptu gittiyse yüreğinin
Yine kopmalı
Acımalı
Kanamalı
Herşey yazılmıştı artık
Tüm sevdalara dair
Tüm kelimeler yan yana konmuş
Tüm aşk cümleleri dizilmişti ahenkle...
Bir yudum insan
Bir yudum insana mahkum olmuştu
Serçe kadar bir yürek
Koca dağları içine sığdırmıştı...
Ve sadece üç harf
Hem de tek bir hece
İnsafa bile gelmemiş
Adı AŞK olmuştu...
Apanlık tüm yanılsamalar
Zamansız bütün yalanlar
Yazışmalar çizişmeler
Plansız bütün işler
Giriş gelişme sonuç
Girizgahlar var
Ama Hep
Gelişmeden gelir sonuç
Üveysi dünyam ,
Üveysi evladı gibi davranır.
Kirlenir ... Kinlenir...
Ahlanır...Aklanır...