Bir yanım hep böyle, güzel ama bir o kadar da hüzünlü, kocaman bir boşluk. Nedenini asla tam olarak idrak edemediğim ve belki de hiç edemeyeceğim bir boşluk. Belki de idrak etmemem gerekiyordur. Belki de asıl meselesi budur.
Bilemiyorum. Hoş, hüzünlü olan da bu ya; nasıl bilebilirim ki?..
231219
0514
Zaman beni öldüren ilk şey değil artık, kendi kendimi hunharca zedeliyorum.. Başta gerekli olduğunu düşündüğüm için köşeme çekildim, önü alınmaz bir noktada buldum varoluşumu.. Gerçekten bilincine varmaksızın, istemeden bu yıpranışın içine sürüklemişim kendimi.. mevcudiyetimi kendi ellerimle yaralıyorum, hemde yok yere, anlamsızca.. Tanrım, lütfen yardım et.. Benden bana hayır kalmadı..lütfen..