Bana nasıl suç işleyeceğimi öğrettin. Bir cinayetin nasıl işleneceğini tam olarak öğrettin. Ama vicdanımdan vazgeçmeyi öğretmedin ki…
Bunun şu anda acı verici olduğuna şüphe yoktu ama bu kalp yarasının yıllar geçtikçe iyileşeceği kesindi.
Asla mümkün olamaz, diye düşündüğüm şeyin gerçek olduğu ortaya çıktı ve bir süre için sanki zifiri bir karanlığın içine itilmişçesine acı içinde debelendim, mücadele ettim. Istırap dolu birkaç gün ve gece geçirmek zorunda kaldım.
Söylemeye utanıyorum ama ona âşık olmuştum. O da beni seviyordu. En azından ben öyle olduğuna inanıyordum.
Kendimi bir yılanın saldırısına uğramış gibi hissetmiştim. Hayır, aslında bir örümcek gördüğümde hissettiğim duyguya da benziyordu. Hatta kendimi bir sümüklü böceğe dokunmuş gibi bile hissettim.