"Vhalla." Baldair koridorun ilerisine bir bakış attı. "Bunu söylemek için başka fırsat bulamayabilirim..."
"Neyi?"
"İyi şanslar." Bunlar yeterince basit sözcükler olsa da derin anlamlar taşıyordu. "Ve hayatta kal."
"Planım bu." Yorgun bir şekilde sırıttı. "Sen de öyle Baldair."
Vhalla konuşmanın bittiğini zannetmişti ki Baldair, "Seni özlerim," dedi.
"Ha?"
"Özlerim," diye ısrar etti. "Eğer başına bir şey gelirse seni özlerim."
"Sevgi gösterileri için biraz geç kaldın Baldair," diyerek küçük bir kahkaha attı.
"Onu kastetmediğimi biliyorsun." Kadının saçlarını karıştırıp avucunu bir anlığına başının üzerinde tuttu. "Geçtiğimiz haftalarda ailenin bir parçası haline geldin ve seninle vakit geçirmek biraz hoşuma gidiyor."
"Biraz mı?" Kendine engel olamamıştı.
"Ana aşkına, kadın, iltifat ediyorum!" Ellerini kalçasına koyup kıkırdadı.
"Ben de seninle vakit geçirmeyi seviyorum Baldair." Vhalla gülümsedi. Epeyce yol almışlardı.