Eğer kişi, sadece bir tek insanı sever ve onun dışındaki tüm çevresine kaygısız kalırsa, onun sevgisi sevgi değildir, ya alabildiğine bir bencilliktir ya da ortak yaşam birliğidir.
Tekeslilige olan bagliligimiz,iyi hikayelere duydugumuz iştaha dayanır. Bir de iştahlı olmaya ne kadar iştah duydugumuza. Tek gerçek tekeşli ilişki kendi kendimizle olandır.
Başka bir deyişle, tekesliligi isteyip istemedigimizi bilmiyoruz ama aşırılıktan korktugumuzdan kuşkumuz yok: Yalnızlığın ya da başkalarıyla birlikte olmanın aşırıya kacmasindan. Tabii ki doğal olarak tekeşli değiliz. Biz öyle hayvanlariz ki bir şeyler daima fazla geliyor.