Ayrıcalıklarım ben farkına bile varamadan ortadan kaybolduğunda, dımdızlak kalakaldım. Kahretsin. Artık kimseye sırnaşamıyor, kendi kendime düşünüp duruyordum. Hep sıkıntı vardı.
Aynadan yansıyan yüzüm şaşırtıcı derecede canlıydı. Bana yabancıydı. Benim üzüntülerim, acılarım, buna benzer hislerimle en ufak ilgisi olmadan kendine ait bir hayatı yaşıyordu.