"etrafa kirildiğimda beni sen teselli edeceksin,işte o zaman ben her şeyi unutup senin boynuna sarilacağim,"diyorsun. o zaman ben hangi bir şeye üzülürsen seni kollarımın arasında avutacağım. eğer gözlerinden bir damla yaş gelirse onu , güzel gözlerini sıcak dudaklarımla öperek kurutacağım.
Halbuki insanın bir de dimağı vardır ki yemek, yatmak, eğlenmek gibi şeylerle alakadar olmayan birtakım ihtiyaçlar taşır. Kendine yakın bir arkadaş arar. Kendisine yardım edecek (maddi ve manevi yardım edecek) diğer bir insan ister ve bunun mümkün olabilmesi için yardım isteyen diğer insanlara yardıma hazır bulunur. Sonra muhakkak sevilmek ister, bunun için de başkalarını sever. Düşün, dünyada yalnızlık kadar feci şey var mıdır? Tabii yalnızlıktan kafa yalnızlığını kastediyorum, yoksa dünya bir sürü kuru kalabalıkla dolu