Nilay Ozan Gözübüyük
@nilayozan
“Senin hayatın, bizim, yaptığımız şeyler olmadığımızı kanıtlıyor, aksine biz yapmamış olduğumuz şeyleriz çünkü dünya ya da toplum bunları yapmamızı engelledi. Çünkü Didier Eribon’un peşin hüküm adını verdiği şeyler bizlerin, geylerin, transların, kadınların, siyahların ve yoksulların üzerine çöktü ve bizlere ulaşılması mümkün olmayan bazı hayatlar, bazı deneyimler, bazı düşler verdi.”
“Alkol unutmanın boşluğunu dolduruyordu. Her şeyin sorumlusu dünyaydı, etrafımızdaki insanlara unutmaya çalışmaktan -alkol sayesinde, alkol yüzünden unutmaya çalışmaktan- başka bir seçenek bırakmayan dünyaydı tek sorumlu, ama dünyayı mahkûm etmek mümkün değildi ki.
Ya unutacaktık ya ölecektik ya da unutarak ölecektik.
Unutmak ya da ölmek ya da unutmak ve unutmaya çalışırken ölmek. “ 

“Beraberlik canlı ise ayrılmanın bir gerilimi, gerilimin de bir tarihi vardır. Sizin kastettiğiniz an, o halatın koptuğu andır.
Ama beraberlik ölü ise, ayrılmak, çürüyen iki parçanın birbirinden zahmetsizce kopması demektir. Çürümek acı vermez, ölü olan çürür.
Çürüdüğünü anlatmak kolay değil, ölü olduğunu ikrar etmek ise çok zor.”
Düşündüm, BİR HAYAT NEDİR?
Başlar ve biter, BİR HAYAT NEDİR?
Acı ve tatlıdır, unutulur hepsi, BİR HAYAT NEDİR?
Emin olmasam da ‘hayat bir iz bırakmaktır’ diyebilirim.
Mezar taşı bir iz sayılır mı, emin değilim.
Razı olan için mezar taşı bir izdir.
Ben razı değilim.
Gerçi elimden ne gelir?