Nil
@nilnilll
18 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
"Duman... düşünmemek...Düşünmek istemiyorum. Düşünmek istemediğimi düşünüyorum. Düşünmek istemediğimi düşünmemem gerek." Bitmek bilmeyecek mi bu?
Reklam
Hiçbir şey değişmedi fakat yine de her şey başka bir biçimde var olup gidiyor. Anlatamıyorum. Bulantı'ya benziyor bu, ama aynı zamanda tam tersi: Sonunda başımdan bir serüven geçiyor. Kendimi sorguya çekince bunun, kendim olmaklığım ve burada bulunmaklığım olduğunu görüyorum. Geceyi yarıp geçen ben'im. Bir roman kahramanı gibi mutluyum.
Hayatımızdaki anların, hatırlanan bir hayatın anları gibi birbirini izlemesini istemiştim. Böylece zamanı kuyruğundan yakalamaya çalışmaya da değebilirdi.
Daniel onu gülümsetmeye çalışmıyordu ama Anne yine de dudaklarının minnacık bir kıvrılmasıyla gülümsedi. Daniel'ın kalbi hızla çarptı. Kadının yüz ifadesindeki bu kadar küçük bir değişikliğin, kendisinde nasıl bu kadar büyük duygu patlamalarına neden olabileceğini anlamak zordu.
Bir el uzansın ve ümitsizliğin hayata yaydığı sis dağılsın, bir el doğru zamanda belirsin ve hayat bir sefer daha ve bu kez doğru bir biçimde yaşansın.
Reklam