Kitap küçük ama etkisi büyük oldu.
Bir süre düşüncem şimdi olanları.
.......................................................
Bayağı dedikodu kaos dolu kitap seviyorsanız tavsiye
İnceleme
9/10
'Arkadaşı Suçlamak' kitabını sıradan bir kitap diye almıştım ama gerçekten en sevdiğim kitaplardan biri oldu. Bu kitaba sevgim sanırım hiç bir zaman değişmeyecek.
Okunması zaten kolay bir kitap ve gerçekten acayip sarıyor. Çıtır çerezlik bir kitap. Ama size, herkesin inandığına inanmamanızı sağlıyor. Gerçekten bir noktadan sonra sizde onlara inanıyorsunuz.
Bu kitabı okumayı düşünüyorsanız, hemen okuyun.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“En yakın arkadaşım Sõın’ın cesedi okulun arkasındaki boş arazide bulundu. Arkadaşımı kim öldürmüş olabilir?”
Yeni bir incelemeden daha herkese merhaba!
İyi ki okudum, dediğim serilere eklenen çok güzel bir seriydi. Hayatta tek bir gerçekliğin hiçbir zaman olmadığını, bakış açılarının olduğunu anlatması seriyi daha güzel yaptı.
Kitapta Cuyõn sürekli “Ben olmasaydım bunlar yaşanmazdı” gibisinden şeyler söylüyor. Ancak bence sayfa 188’de Sõın “Fark etmez. Zaten seni hiçbir zaman arkadaş olarak görmedim.” demeseydi Cuyõn ona sinirlenmezdi ve belki de ölmezdi.
Önerim: Okumazsanız çok şey kaçırırsınız ☻
Etkileyici bir kitap
Bu kitabı sadece merak edip okumak istemiştim ama bu kadar etkileneceğimi hiç düşünmezdim. Söyleyeceğim çok fazla şey var.
•Öncelikle herhangi bir konuda herkesin bakış açısını öğrenmeyi çok severim, çok merak ederim yani herkes ne düşünüyor belirli bir konu hakkında diye. O yüzden ilk başta kitap tam bana göre diye düşünmüştüm ama bu kadar katlanılmaz, sinir bozucu bir şey olduğunu zannetmemiştim.
•Olay hakkında alakalı alakasız, hayatlarına dahil bile olmayan insanların bilip bilmeden, kendini aklamaya çalışarak, asla özeleştiri yapmadan(bazıları), belki de sürü psikolojisi ile ya da umursamazca, empatiden yoksun bir şekilde ağzına geleni söylemesi o kadar sinirimi bozdu ki.
•Her birinden ayrı nefret ettim, böyle karakterleri o kadar gerçekçi yansıtmış ki yazar, gerçekten ustalık ister. Gerçekte de böyle insanların sayısı fazla olduğu için sinirim bozuldu belki de.
•Hikayenin başından beri Cuyōn'nun masum olduğunu düşünüyordum çünkü herkes onu suçluyor ya da kötü biri olduğunu söylüyor diye bu onu katil yapmaz. Elimde onu aklayacak somut bir kanıt bile yoktu ama ben güvenmeyi seçtim, sonunda hayal kırıklığına uğramayı göze alarak ve hemen sonuca varmamak gerektiğini düşünerek.
•Avukat Cang hakkında başta önyargılıydım, işine duygularını katmaması gerekiyor, geçmişte yaşadıkları yüzünden objektif bakamıyor diye düşünüyordum ki kendisi de bunun farkına varıp kızı anlamayı seçti çok şükür. Sonda vazgeçmiş olsa da, bir kez olsun kızı anlayan birinin çıkması gözlerimi yaşarttı.
•Sonuna gelirsek, beni bu kadar şaşırtacağını hiç düşünmezdim. Baştan beri en masum karakterin(Sōın) böyle çıkarcı, sahtekar çıkması büyük ters köşe oldu benim için. Hani Cuyōn'un katil olmasını bile bekleyebilirdim ya da bir şekilde intihar olduğunu. Ama Sōın'ın
hakikat herkesin bize söyledikleri midir?
hakikat nedir? hakikat, kişilerin inanmak istediği ve herkese inandıklarını direttiği bir şey midir? insan bazı şeylerden eminken, herkesin tam terini söylemesiyle emin olduğu şeylerden vazgeçer mi? gerçeklik algımızı nasıl koruyacağız?
kitap, biri fakir ve biri çok zengin iki arkadaşın hikayesiyle başlıyor. Soın, bir sabah okulun arka bahçesinde hayata veda etmiş bir şekilde bulunuyor. baş şüpheli ise en yakın arkadaşı Cuyon. Cuyon, hayatı boyunca ne annesi, ne babası, ne de başka birinden hiçbir anlayış görmemiş bir kız. Soın ile tanışınca gerçek arkadaşı ve kendisini anlayan birine sahip olduğunu düşünüyor. Soın ise fakir, geçinmek için markette çalışmak zorunda olan, arkadaşları dershaneye giderken kendi markette çalışıp para kazanmak zorunda olan bir kız. Cuyon, Soın'a o kadar bağlıdır ki, her şeyini ona vermeye hazırdır. pahalı kıyafetlerini, ders notlarını, sırlarını, sevgisini, her şeyini... Soın ise zengin olduğu için Cuyon'u kullanır. Cuyon, Soın'ın kendisini kullandığını fark edince hayata olan ümidini tamamen yitirir ve Soın'ın yanında kaçmaya başlar. ne yazık ki elinde bir tuğla vardır ve olayın şokuyla okula çıkıp pencereden bakarken tuğlayı pencere kenarında unutur. Soın ise camın altında beklerken tamamen tesadüf bir öğrencinin çantası tuğlaya çarpar ve tuğla Soın'ın kafasına gelir. Soın vefat eder ama tüm suç Cuyon'un üstüne kalır. tüm ülke onun suçlu olduğunu ve derhal hapse atılması gerektiğini söyler. böyle bir suç işlemediğinden emin olan Cuyon, çevresindeki hatta çevresinde olmayan milyonlarca insanın baskısı dolayısıyla acaba ben gerçekten arkadaşıma bunu yaptım mı diye düşünür.
okuması çok kolay, akıcı ve merak uyandıran bir kitap.
Kitap benim için okuduğum diğer kitaplardan ayrı bir yere oturdu daha ilk sayfalardan. Ama yükseklere ya da daha alt kısımlara koyabildiğim bir kitap olmadı, ayrı olma sebebi bu kitabı nereye koyacağımı bilmemem. Hem çok okuttu hem ben ne okuyorum dedim. Anlamadığımdan değil, anlamlandıramadığımdan.
Kısaca Adelina küçükken bir salgın başlar ve salgın sonucu tüm yetişkinler ölürken tüm çocuklar farklı olur. Evet farklı, fiziksel özellikleri değişir bazılarında da özel güçler başlar. Kimisi ateşe hükmederken, kimisi rüzgara hükmeder. Gibi gibi. Bu özel güçlere sahip çocuklara da elitler denir. Adelina da gücünü keşfettiğinde(gücünün ne olduğunu söylemeyeyim sürprizi kaçmasın) yanlışlıkla bir cinayet işler ve elit olduğu ortaya çıkar. Ölümü için yakalanır. Ama kralı öldürüp tahtı ele geçirmek isteyen Hançer Cemiyetiyle yolları bir şekilde kesişir. Cemiyetin başında Ölüm meleği ve eşlikçi ile eğitimini tamamlayıp gücünü kontrol etmeyi öğrenmeye çalışırken bir yandan da Teren adlı engizisyoncuyla baş etmeye çalışır.
Adelinanın güçlerinin gelişmesini takip ederken aslında ne kadar korkulması gereken biri olduğunu okuyoruz. Annesini kaybetmesiyle kendisinden, bu salgının Adenilada bıraktığı izlerden tiksinen babasıyla büyüyor ve her an bu tiksinmeye, nefrete maruz kalıyor. Hem de aynı şartlarda olan kardeşine verilen sevgiyi görerek. Ben içindeki tüm nefreti, öfkeyi ve korkuyu anlayabildim ve Adelinayı da sevdim açıkçası. Sürekli ihanete uğruyor, seviyor sevdiği kişinin güçleri işine yaradığı için yaklaştığını öğreniyor, babası desen kendi karakterine bakmayıp kızın elinde olmayan bir hastalık sebebiyle geride bıraktığı haline nefret saçıp duruyor. Cemiyettekileri hiç demiyorum bile. Raffeale(yanlış yazmış olabilirim) başta sevsem de sonlarda cidden gıcıklandım. Ben de
