Orhan Kemal’in anlatım dili oldukça akıcıydı. Betimlemeleri ve duyguları okura aktarma şekli başarılıydı. Karakterlerin yaşadığı sıkıntıları ve dönemin atmosferini hissettirmeyi başarmış.
Kitap boyunca acı, dram ve adaletsizlik ön plandaydı. Ancak bana göre anlatılanlar oldukça tanıdık ve klasik Yeşilçam filmlerindeki olay örgüsünü andırıyordu.
Karakterler ve yaşananlar üzücü olsa da hikâye beni beklediğim kadar etkilemedi. Bazı bölümlerin eksik bırakıldığını, bazı olayların ise yeterince derinleştirilmediğini düşündüm. Özellikle final kısmı bende yarım kalmış bir hikâye hissi uyandırdı.
Genel olarak, anlatımı güçlü olmasına rağmen okur yorumlarında gördüğüm kadar etkileyici bulmadığım ve biraz abartıldığını düşündüğüm bir kitap oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İstanbul’da yaşamıyorsanız, daha doğrusu İstanbul’da yaşayıp zengin değilseniz, bu kitabın size hitap ettiğini düşünmüyorum. Yazar, daha çok kendi şımarıklığını dile getirmiş. Toplumda başka pek çok çürümüşlük varken, İstanbul’un taksi sorununun kitap haline getirilmesini çok da gerekli bulmuyorum.
Zamanınız varsa ve kitabın kapağını ya da içindeki resimleri beğendiyseniz, bir saatte bitirebileceğiniz bir kitap. Ancak edebi veya toplumsal anlamda derinlik arıyorsanız, bu kitap beklentinizi karşılamayabilir.
