Dilara KARASU
@ningal
Belki intihar edecek hali bile yoktu. Belki bazı hayatlarda
hiçbir şey yapmadan öylece durmaktan başka bir şey istemiyor
ve değişmeyi denemiyordun bile. Belki de çoğu hayat böyleydi.
Reklam
Balıklar uyaranlardan yoksun kaldıklarında depresyona
giriyordu. Her şeyden yoksun kaldıklarında. Hiçbir şeye
benzemeyen bir akvaryumun içinde kapalı kaldıklarında.
ATEŞ
Okul bahçesindeki gülüşmeler
Ya da büyüklerin tavsiyeleri yüzünden
Değişim geçirmiş
Kazınmış
Tek bir parçası
Kalmamıştı...
Arkadaşların verdiği acı da
Çoktan solup gitmişti.
Bu parçaları yerden topladı.
Talaş gibi.
Ve yakacak olarak kullandı.
Ateşe verdi.
Yaktı.
Sonsuzu görebileceği kadar parlak bir ateş yaktı.
Yüzme sanatı
–herhalde bütün sanatlar– tam bir adanmışlık istiyordu. Eyleme
ne kadar yoğunlaşırsanız, diğer şeylerden o kadar
uzaklaşıyordunuz. Kendiniz olmaktan kurtulup yaptığınız şeye
dönüşüyordunuz.
“İşte, gördün mü bak? Bazı pişmanlıkların gerçekle alakası
yoktur. Bazı pişmanlıklar yalnızca...” Bayan Elm doğru tabiri
arayıp buldu. ”Bok yemektir.”
Reklam