Her şey kasvetli bir hâl almaya başladığında bu durumların geçici olduğunu hatırla. Senin değerini, içinde bulunduğun durumlar belirlemez.
Değerini belirleyen, her şey yanıp bittiğinde küllerinden nasıl doğduğundur…
Öyle güzel öldürüyorsun ki ...
Icimdeki kendini.
Üstelik ben hicbir şey yapmıyorum...
Kendi kendinin katili oluyorsun.
Avuç içlerinden öptüğüm o güzelim ellerin...
Kendi kendinin kanına bulanıyor.
Alışılmıyor,unutulmuyor...
Haberin yok ölüyorsun...
“Eğer insan, özgürlüğünden yoksun bırakılırsa, ya içine kapanır ve canlılığını yitirir, ya öfkeli ve yıkıcı hale gelir. Sıkılırsa, edilgin ya da yaşama karşı umursamasız olur.”