Anladım ki, her neşenin arkasında bir hüzün, her mutluluğun arkasında bir acı var. Bu acı ve mutsuzluklar çoğu zaman bizden gizleniyor. Bize anlatılmıyor, öğretilmiyor. Azınlığın mutluluğu için çoğunluğu mutsuz eden kararlar kapalı kapılar ardında, gizli kapaklı alınıyor. Böyle bir dünyada bir çocuğun ayı oynatıcısının bir kahraman değil, bir işkenceci olduğunu görmesi için 'sirk çadırı'nın ya da 'gösteri'nin arkasına doğru sokulması gerekiyor...