Parmaklarını iki gözünün üstüne koy.
Bir şey görebilir misin?İnsaf et!
Sen görmesen de dünya yok değildir.
Kusur,ancak son nefsin parmağında.
Kendine gel!
Gözünden parmağını kaldır da ne istiyorsan gör.
Karşılaştığımız her şey de herkeste kendimizi görüyoruz aslında.Evrene ne gönderirsen o sana geri döner.Başkalarında gördüğün her ne ise o aslında özünde var olandır.
Ağaçlar algılayan birileri olduğu sürece vardırlar.Orman da bir ağaç devrilse kimse duyar mı?Ancak birilerinin algılamasıyla var olur hepsi.Var olmak algılamaktır...