Kilitlendiği hedef tamamen hatalıydı, daha da geriye gitmişti. Yanlış isimdi bulduğu. Döndü ve en ufak bir kendini koruma dürtüsü hissetmeksizin, içinden patika geçmeyen ormanın derinliklerine daldı çünkü kendisini dışlamalıydı, ta ki dışladığı şeyi bulana kadar.
Al işte, bir zeytin ağacı. Ne bir eksik ne bir fazla. Ne bir anlam kazandı, ne de çoğaldı. Millet huzur, huzur diye bağırıyor ama huzur yok. İnsan türünün nüfus patlaması yüzünden zeytin ağaçları yayılamıyor.
Zaman dediğin şey gözlerle, çağlarla, yıldızlarla uzayıp kısalabilen bir şey. Geriye gitmekten başka... ya da tekrarlamaktan başka her şeyi yapabiliyor.