Sevgili Virginia, bilmiyorum seninle sonumuz ne olacak. Birlikte ikinci yolculuğumuz ve işler pek de iyi gitmiyor.
Bir ayda bitirebildiğim bu kitaba ‘sıkıcı’ demeye dilim varmıyor ama bıraktığı etkiye de başka bir sıfat bulamıyorum ne yazık ki. Kitaptaki onlarca karakterin yüzeyde kalan analizleri ve baygınlık getiren tasvirler (belki de çağımızın vebasına yakalandığım içindir; hız) okumamı öyle zorlaştırdı ki. Keyif alamadım, görev tamamlama hırsıyla okuyup bitirdim. Belki de bu tip metinleri okumak için yanlış yaştayım ya da yanlış yılda. Sevdiğim tek karakter Evelyn oldu, sadece onu tanımak mutlu etti beni. Tamam hadi biraz da Hirst diyelim, ukala entelleri severim :)
Ah Virginia, nasıl devam edeceğiz biz seninle :)