Nitşe diyor ki "yalnızlıktan hoşlanan ya vahşi bir hayvandır ya da bir tanrıdır".
Bense diyorum ki yalnızlıktan hoşlanan tanrı değil tanrıyla beraberdir. Çünkü hayvanlarda sürü halinde yaşar lakin vahşidirler. İnsanlarda sürü halinde yaşarlar ama çoğu hayvan gibidirler. Hatta bazıları hayvanlardan da beterdirler. Yalnız kalmaya mecbur olmak değil yalnız kalmaktan hoşlanmak tanrıyı bulmuş olmaktır. Ona ne zindanlar, ne küfürler, ne takdir olunmalar, ne dedikodular bir şey yapamaz.
Korkutmaz, yıldırmaz. Onu tatmin eden mütmain kılan tek yer tamamlayan yalnızlık diyarında olan bağdır. Çünkü sevgiliyle baş başa kalmaktan daha çok hoşlanır seven.
"Kendini bulmak, başkalarının seninle ilgili ne düşündüklerinden kurtulmaktır." (Firedriç Nitşe)
Anonim