Bir tek veya milyon, fark etmezdi.Çünkü birinin ölümü her birinin ölümü gibiydi.Çünkü her insan bir evrendi ve her ölüm evrenin sönüşü demekti.Bu yüzden bir tek masumun dahi öldüğü yerde hiçbir haklı gerekçeden söz edilemezdi.
Kimsenin aklı başında değildi ve şimdi yaşamak, sadece ölmemeye çalışmaktan ibaret bir şeydi.Oysa yaşamaya çalışmak en büyük yorgunluktu.Ölümü beklemek bile yorgunluktu.