Her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir.O zaman bitmez zannettiğin her türlü çile de biter.Hem öyle bir biter ki artık bitse de fark etmez bitmese de fark etmez.
Biz, Batı kültürüyle yetişenler, 'yazı' denen şeye öyle şartlanmışız ki, içimizden ancak çok azı, iyi yetiştirilmiş bir belleğin neleri hatırlayabileceğini anlayabilirmiş.
Zira insanlar uykudayken kendisininki de dahil hiçbir iradeye tabi olmuyorlardı, çünkü uyku zararlı, yararsız, tehlikeli bir özgürlüktü ve uykudan uyandırır uyandırmaz, daha ilk saniyelerde, anında, onları içinde bulundukları o durumdan çıkarmak ve tekrar gerçekliğe, hizmete, koşulsuz itaat ve eyleme döndürmek ve bunun için de onları en kaba yoldan kararlı bir şekilde uykudan koparmak gerekiyordu.
"Biz özgür olanlar, sizlere 'zenci' olmakla 'tutsak' olmanın aynı anlama gelmediğini anlatamıyoruz.Efendiniz de bunu size öğretmemek için ne mümkünse yapıyordur herhalde..."