İmdi, aşk bahsinde “görme”nin temeli Kalu Bela’ya; “bakma” ise cennete vabestedir. Yani hakiki manada aşkın ne başlangıcı ne de kemali bu dünyaya aittir. Dünyadaki aşk, o hakiki aşkın ancak tadımlık bir görüntüsüdür.
Sevgili, lütfen ve keremen, aşıkı ile arasında bir ahitname oluştururken ona bir emanet(aşk) teslim etmekte, o emanete sadakat beklemektedir. Nitekim “Kalu-Bela”da olup biten şey de yalnızca bundan ibaret idi.