Asilik eğer başkaldırmaksa, başkaldırışıyla Adem’in şeytandan ne farkı vardı?
Biri savını ispat etmek için kıyamete değin direnirken diğeri affın kapılarına, tevbenin mısrasına sığındı.
Fark tevbede. Geri dönmede. Ne dese de demese de, affet, diyebilmekte.
Kalbin kapıları vardı. Korunması kolaydı. Ama vesvese, kapıları bir bir aşarak girmiyor, kalpte doğuyordu. Olan, doğrudan kalp evinde, gönül hanesinde oluyordu.