Yaş aldıkça, sayıdan sayıya geçtikçe, bu kalıp daha da öngörülebilir hale geliyor. Kalıbı hiçbir şey bozamıyor. Eskiden Tanrı'ya inanırdım ama artık hiçbir şeye inanmıyorum. Aşık oldum ama onu da beceremedim. Bazen kendimden nefret ediyorum. Her şeyi yüzüme gözüme bulaştırıyorum. Sürekli suçluluk hissediyorum
Ah! Seni kim benden daha iyi anlayabilir ki? Bazen hayattaki en yalnız insan olduğumu düşünürüm. Ama bunun başkalarının varlığıyla hiçbir ilgisi yoktur- aslında beni yalnızlığımdan koparıp da gerçek anlamda eşlik etmeyenlerden nefret ederim