Nehir

Ama ben duygularımı bastırmak için kendimi eğitecek yerde, bugün bile kendi içime kapanmayı tercih ederim. Bu tutumum insanlardan kaçtığımı belli etse bile: “Ne yapayım? Beceriksizim işte, her neyse elveda sizlere!”demek isterim. Bu sözümde her zaman ciddi olmuşumdur, her zaman da öyle olacağıma inanıyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan acıdı mı da bağlanıp kalırmış...
Nasıl oluyor da akıllı bir insanın dile getirdiği şeyler, açığa vurmayıp da aklında kalanlardan çok daha aptalca oluyor?
İnsanın, hiç utanmadan kendi hakkında yazı yazabilmesi için, benliğinde son derece aşağılık bir tutku duyması, kendi kendine aşık olması gerekir.
Ölüm bilinci bizi daha yoğun yaşamaya yöneltir.