yalnızsın. yürümekte olduğun yol yalnızca senin.
yola dahil olanlar oluyor, yoldan çıkanlar oluyor,
yolda sorun çıkaranlar oluyor ama hepsi geçiyor,
gidiyor. o yolda sen kalıyorsun. sevincinle,
kederinle, kahkahalarınla, göz yaşlarınla; yalnızca
sen…
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin
yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa
basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna
devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde
bırakan sen, kimsin ki benim için?