Reklam
Bugün Kendi Çocukluğumu Mutlu Ettim...
Zaman, kimileri için amansız bir hızla akıp giden bir nehir, kimileri içinse hep aynı masum kıyıda duran bir saat kadrandır. Bazı ruhlar vardır ki, takvimler neyi gösterirse göstersin, dünyanın o hiç kirlenmemiş, hep çocuk kalan tarafında nöbet tutarlar. Tıpkı bugün yeni bir yaşın kapısını aralayan, ama kalbi hep o en saf çocukluk hevesiyle atan güzel Nurcihan gibi... Onun dünyasında hayat; sığınacak, sevilecek ve sımsıkı sarılınacak bir "bebek" sıcaklığından ibaret.
Onun gözlerindeki o ısrarlı, o hevesli arayışı her gördüğümde, zamanın geriye doğru büküldüğünü hissederim. Hafızamın tozlu raflarından, 90'ların ortalarında bir yerlerden, bir zamanlar tam da Nurcihan gibi bekleyen, umut eden küçük bir kız çocuğu çıkıp gelir. Kapıların ardında özlemle beklenen, mahrumiyetin sessizliğiyle geçiştirilen o çocuksu dilekleri en iyi ben bilirim. Ve gün gelir, hiç tanımadığınız bir yabancının uzattığı bir el, o küçük kızın dünyasını değiştirir; bir çocuğun kalbine dokunmanın ne büyük bir mucize olduğunu fısıldar kulaklarına.
İşte bugün, bir annenin kalbiyle ve geçmişin o hiç unutulmayan emanetiyle Nurcihan’ın yanındaydım. Aslında bir başkasının eksikliğini gidermek için atılan her adım, insanın kendi içindeki o eski, kırık dökük odaları tamir etme çabasıymış, bunu bir kez daha anladım. Bir çocuğun yüzündeki tebessüme vesile olurken, asıl iyileşen bendim.
Nurcihan kucağındaki yeni oyuncağına masumiyetle sarılırken, ben yıllar öncesinin o uzak ikliminde kalmış eksik çocukluğumun elinden tuttum. Sadece bir kalbi mutlu etmeye çalışmadım; bugün, o küçük kızın payına düşen gecikmiş bir sevinci tamamladım.
Bugün, bir başkasının tebessümünde kendi çocukluğumu mutlu ettim.
Sevgili annesi 
Özlem Koyun hanımefendi arkadaşıma da ayrıca teşekkür
Özlem Koyun hanımefendi arkadaşıma da ayrıca teşekkür
Hatıralar baş ucumda nöbet tutar,
Gece gündüz bekler beni
Düşlerim var benim, hayallerim var
Fikrim derya deniz, fikrim geri getirir seni
Ne eserim ne yağarım
Dururum mateme dilsiz dağ gibi
Dualarım var, duvarlarım var
Yazarım, söylerim yana yana ismini
Yarıda kaldı şarkılar aman
Bu yaraya deva değil zaman
Ateş düştüğü yeri yakar
Bu düzeni bozuk dünya yalan
Ötme bülbül, ötme
Can ayazda, kışta
Sen gülü terk etme
Şarkılar, şiirler yasta
Nöbet sırasında şekerim düştü, bütün diyeti falan unutup bu saatte yemek yedim, yeni kilolar hayırlı olsun...
Reklam
Reklam