Saçma, çünkü beyaz aynı zamanda siyah olamazsa mecburiyet de aynı zaman da suç olamaz. Ve yaşamda ne siyah ne de beyaz vardır ve renk dediğin sadece ana mantıksal önermeye bağlıdır.
Belki de ben artık bir fagosit değil, maharetli ve sakin bir şekilde kemiren bir mikrobum(mavi şakaklı ve çilli): belki de mikrop ben ve belki de içimizden binlercesi kendini benim gibi fagosit gösteren birer mikroptur...
Fonksiyonun gerçek anlamını belirleyebilmek için limitini esas almak gerektiği ortada. Ve dünkü şu saçma sapan “kainatın içinde erimenin” limitinin ölüm demek olduğu açık. Çünkü ölüm benim kainatım içerisinde tam anlamıyla erimem demek. Burdan yola çıkarak eğer aşkı “A” ile, ölümü “Ö” ile tanımlarsak f(Ö)=A, yani aşk ve ölüm...