Onun hisleri, öylece gitmezdi. İçine yerleşir, orada büyür ve onu yiyip bitirerek, sonsuza kadar yaşardı. O yüzden, her şeyi anlatıp içinden atmalıydı.
...
Arm konuştukça, tüm yaraları tekrar tekrar açıldı; unutmak istediği her acısı sızlayarak kanadı ve sözleri bittiğinde, aynı anda hepsi kabuk bağladı.