Damla'nın zihninde oluşan, şekillenen ve en sonunda da bizlere ulaşan birbirinden güzel aynı zamanda kalbimizin bir parçasında acı hissetmemizi sağlayan bu öyküler... Hepsinin ayrı ayrı öylesine büyüleyici bir yanı vardı ki... etkisine kapılıp gitmemek imkânsız. Bazı alıntıların o kadar güçlü bir yanı var ki uzanıp omuzlarımdan tuttu dostça, dostların yaptığı gibi bazı acı gerçekleri fısıldadı kulağıma, bazıları da öğütler verdi. Damla'nın teşekkür kısmında da dediği gibi 'gündelik yaşamla ne kadar ilgili değilse aslında bir o kadar da her zaman onunla ilgiliydi.' Kelimelerin gücünü bir o kadar iyi anladım ve derinden hissettim bu kitapta. Sanki, rüzgârın gücüne kapılıp gitmekten zar zor kendini alıkoyan bir yapraktım da bu öyküleri okurken tamamen her şeyi oluşuna ve akışına bıraktım, zihnim de o öyküleri okuduğum anda rahatladı, dünyanın getirdiği o telaş hissinden kurtulmamı sağladı. Yazım diline hayran kaldım ne diyebilirim ki muazzam yazılmış! Damla'nın kitaplarını okumak bana her zaman sanki bir gezginimde yolda karşılaştığım görkemli bir o kadar da eski olan bir kütüphaneye girdiğimde beni kendine çeken bir kitabı alıp büyük bir merakla o kitabın içine dalmak. Yol bizden yana olsun <3
D. N. ArcheronUnutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler
Ay ve güneş de yeryüzünde hiç birlikte olamıyorlar ama güneşin varlığını hissedemese de yalnızca orada bir yerlerde olduğundan haberdar olmak aya yetiyor olmalı.
''Ben yeteri kadar güçlü değilim,'' dedi. Sesi keskin, sözcükleri kesindi.
Çocuk ona, ''Sen kendi acılarının yanı sıra bazı zamanlar önemsediğin insanların acılarını da taşıdın,'' diye yanıt verdi. Sesi yumuşaktı. ''Acılar çok ağırdır, ne kadar hafif görünürse görünsünler onları taşıyabilmek hem güç hem de yürek ister.''
Aynı zamanda bu kısım bana Twinkling Watermelon dizisinden çok güzel bir alıntıyı hatırlattı.
''Kimin daha çok acı çektiğini karşılaştıracak bir ölçek yok. Buna karar verecek bir yargıç da yok. Kimsenin bir başkasının acısını yargılamaya hakkı yoktur. Onaylanmak zorunda da değilsin. Eğer canın yanıyorsa, yanıyordur. Ne kadar acı çektiğini yalnızca sen bilirsin.''