“Haykırmaya çalıştı ama sesi çıkmadı; çektiği acı, yalnızca gözlerindeki dehşetten anlaşılabiliyordu. Ellerini boğazına götürdü; sonra havayı tırmaladı; soluyamadığı, artık kendisi için var olmayan havayı.”
“Öyle dehşete kapıldı ki kişilik,
Aynı değildi artık benlik;
Tek mizacın çift adına
Ne iki dendi ne bir
Kafası karışmış akıl
Tanık oldu kavuşmasına ayrılığın…”