“Yazı yazarken zihni düpedüz beyaz bir sayfaya dönüyor, gözleri uzaklara dalıyordu. Kalbini dinleyerek yazmaya başlasa da bir an geliyor ve yazdığı hakkında hiçbir şey bilmediğini fark ediyordu. Kafasının içinde kesin bir düşünce olsa da o düşünceyi nasıl ifade edeceğini bilemiyor, hislerini bir dile dönüştüremiyordu.”
“O halde kabul etmeliyim. Kendimi suçlamamalı, üzülmemeliyim. Başımı dik tutmalıyım. Yıllardır kendime bu sözleri mırıldanarak ruhsal zafere ulaşıyorum."