Dilara
@nomorelies
𝑟𝑒𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎, 𝑖𝑛𝑠𝑝𝑖𝑟𝑎, 𝑖𝑔𝑛𝑜𝑟𝑎 𝑦 𝑣𝑖𝑣𝑒
Şu anda okuduğu kitap
yaşamaya devam etmek için, bazen de kalbinin kırılmasına izin vermek zorundasın.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Geçmiş nerede saklıdır bilmem ama seninle orada buluşuruz.
Yalnızlık hissi, böyle karşılıklı sahnelerin yaşandığı yerlerde alttan alta vursa da yine de bu hisle baş ettiği için kendisine teşekkür etti. İnsan bunca kalabalığın arasında yalnızlıkla giriştiği her savaşta ölebilirdi ama Rudolf inine kaçan bir ayı gibi kendi yaralarını yalamakta kararlıydı.
Bu dünyada yaşayanlar ikiye ayrılır: bir şeylerin kendilerine verilmesini bekleyenler ve istediklerini kendileri alanlar.
Son noktada, nihai susuş vardır: Artık hiçbir şey söylememek, kendi içine kapanmak, susarak çekip gitmek, hatta belki bu şekilde dünyadan ayrılmak ve böylece ötekilere bunu ömür boyu bir yara olarak taşıyacakları kadar sert dokunmak.