Beyaz yalan denen yalanlar gerçek yalanlardır, çünkü kişinin kendi yararına veya başkasının yararına yalan söylemesi zararına yalan söylemesinden daha az haksızlık değildir.
Bir başkasına onu aldatarak zarar vermiyorsam, bu, kendime de zarar vermiyorum mu demektir? Hiçbir zaman haksız olmamak her zaman masum olmaya yeterli midir?
Kötülük etme sanatında onlara yetişebilir miydim, yetişsem bile onlara yapacağım hangi kötülük içimi ferahlatırdı? Kendime olan saygımı yitirir, karşılığında hiçbir şey kazanmazdım.
Bu kadar tam, bu kadar sürekli, bu kadar hüzün verici bir yalnızlığın, bugünkü neslin her zaman hissedilen, her zaman etken olan düşmanlığının, durmaksızın sövüp saymasının beni bazen ruhsal çöküntüye sürüklememesi, umudumu kırmaması, cesaret kırıcı kuşkuların zaman zaman ruhumu rahatsız edip hüzünle doldurmaması olanaksızdı.
Aklım kendisine sağlayabildiğim en sağlam temel üzerinde, vicdanımın koruması altında dinlenmeye öylesine alıştı ki, artık ne eski ne yeni hiçbir yabancı öğreti onu kışkırtamaz, bir an için bile huzurunu kaçıramaz.