nisa
@nonevory
ㅤㅤ
ㅤㅤ
Şu anda okuduğu kitaplar
çocukluğumda bana normal gelen cümleler elena'yı tanıdığımdan beri bana saldırgan ve şiddetli geliyordu, çocukluğum yeniden gözümün önünde canlanıyordu ve elena'yla tanıştığımdan beri, geriye bakınca bakınca tek görebildiğim bir yıkıntı ve şiddet alanıydı, sanki çocukluğumun şiddetini onu yaşadıktan on yıl sonra, şimdi deneyimliyordum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
içimde her şey değişiyordu ama paradoksal olarak, senden uzaklaştığım için, hayatımda giderek daha fazla var oluyordun.
alice walker, "on yedi yaşında üniversiteye gitmek için georgia'daki memleketimden ayrılışım, babamla aramdaki daimi-istikrarsız ilişkimin sonu oldu. matematiğe yetenekli, hikaye anlatma konusunda rakipsiz ama liseden sonra okumamış adam, kızının burjuva tarzını (yalnızca üniversitede okumasından dolayı) birdenbire, kurabileceğimiz her türlü ilişkinin önündeki bir engel, hatta korkunç bir engel olarak algılamaya başlamıştı. düşüncelerimi, onun algılayabileceğinden fazlasını gizleyen bir dilde ifade etmek bana acı veriyordu. ikimizin de istemediği bu ayrılık, yoksulluğun doğurduğu şeydir. adaletsizliğin tanımıdır," diye yazmıştı.
tiyatro, edebiyat ve sinemanın beni yeni bir hayata götürecek araçlar olacağını seziyordum.
benim bir çocukluğum değil, sınıfsal çocukluğum olmuştu. tüm zevklerim, fikirlerim, her şeyim geçmiş tarafından belirlenmişti.