Ölmek nasil bir ansa yasamak da bir an. Gözlerini kapar ve bütün gereksiz korkularin çözülüp gitmesine izin verirsin. Sonra korkudan muaf olan bu yeni varolus halinde kendine sorarsin: Ben kimim?
Süpheler olmadan yasayabilseydim neler yapardim? Haksizliga ugrama korkusu olmadan yasayabilseydim? Acidan korkmadan sevebilseydim? Yarin o tadi nasil özleyecegimi düsünmeden, bugünün tadini cikarabilseydim? Zamanin geçisinden ve sevdiklerimi benden çalabileceginden korkmamis olsaydim? Evet. Ne yapardim? Kimleri umursardim? Ne icin savasirdim? Hangi yollarda yürürdüm? Nelerden haz alirdim? Içimdeki hangi gizemleri gözerdim? Kisacasi, nasil yasardim?