Onu güldürmeye çalışan palyaçonun makyajının altındaki acıları fark edebildiğinde gülemeyen bir çocuğa benziyor... Hayatın kulislerinde gezdiği için sahneden nefret eden biri gibi. Uzaktan bakabilmek olup bitenlere onu yaşayan değil, var olan değil, gören ve iğrenen haline getiriyor.
O kadar büyüktür ki yalnızlık. O kadar kalabalıktır ki. Dünyayı dolduran canlılardan uzak bir hayat ya da binlerce bedenin arasında olup hiçbirini dinlemeden ilerlemek.